صدای عدالت

نام مقاله : بازی های کودکانه و اهمیت آنها

روانشناسي شش سال اول زندگي انسان مهمترين دوران زندگي هر فردي به شمار مي آيد و بنيادي ترين زير ساخت شخصيت او را براي تمام عمر تشکيل مي دهد. تحقيقات ثابت کرده که بيشترين هوش انسان در اين دوره شش ساله شکل مي گيرد. سطح هوش به نوبه خود بر ميزان اثر بخشي فرد بر محيط و شيوه نگاه او بر جنبه هاي مختلف زندگي تأثير مي گذارد. کسي که هوش بالايي دارد مثبت مي انديشد ، با قضايا اميدوارانه برخورد مي کند ، اعتماد به نفس دارد ، با استحکام و اطمينان در عرصه پيکار زندگي گام بر مي دارد ، شکست ها را نه به معناي مانعي براي پيشرفت که در شکل سکوي پرتابي براي موفقيت مي بيند و در نهايت به صورت مديري موفق ، بازرگاني موفق ، معلمي موفق ، مهندسي موفق ، رهبري موفق براي اطرافيانش ، همسري موفق در خانواده اش و شهروندي سربلند در جامعه اش ظاهر مي شود. بنابراين تمام موفقيت هاي انسان ريشه در ميزان برخورداري او از عامل حياتي هوش دارد.
از سوي ديگر هوش بر سطح سازگاري فرد با محيط و نوع و ميزان تعامل او با ديگران تأثير انکارناپذير دارد. کيفيت کنش و واکنش انسان با ديگران تعيين مي کند که وي فردي محبوب و قابل پذيرش خواهد بود يا مطرود و منزوي.
هوش ، با آن همه اهميت حياتي که دارد ، گرچه در ابتدا يک عامل ژنتيکي است و ميراث ساختار فيزيولوژيکي والدين ، ليکن در اثر تأثيرات محيط قابل پرورش و ارتقا است. اثرات چنين پرورشي ، اعم از مثبت يا منفي ، قاطع ، پايدار و غيرقابل برگشت است و تا پايان زندگي بر روح و جسم انسان حک مي شود و باقي مي ماند.
براي اين فرايند پرورش ما فرصت بسيار کمي داريم ، فرصتي به درازاي شش سال اول زندگي : از بدو تولد تا شروع هفت سالگي. از آنجا که رشد هوش پس از 6 سالگي به کندي مي گرايد و در 17 سالگي متوقف مي شود. تمام زماني که براي پرورش هوش در اختيار داريم همين 6 سال اول زندگي است.
هوش ، همچون ساير امور ، آموختني است اما آموزشي نه به شيوه مستقيم مدرسه اي بلکه با بهره گيري از روش هاي خاص. ارتقاي هوش را از همان بدو تولد و ماههاي اوليه زندگي نوزاد مي توان آغاز کرد ، ولي براي نوزادي که امکان خواندن و فهميدن و نوشتن ندارد انجام چنين امري چگونه ممکن است ؟ تمام آنچه که بايد وارد ذهن کودک زير هفت سال شود تنها و تنها از طريق حس و تجربه عيني امکان پذير است و چنين آموزشي شکل بازي به خود مي گيرد ؛ چرا که انسان در اين سن هنوز فاقد هوش انتزاعي است. بازي براي کودک زير هفت سال يک مدرسه است ، يک امر جدي است. روانشناسي بازي بر شناخت و کاوش و معرفي اين مقوله نگرش دارد.
بيان اين واقعيت به هيچوجه مبالغه نيست اگر ادعا شود در ميان مسايل سياسي ، اجتماعي ، فرهنگي و ... توجه به زيرسازي رواني انسان در 6 سال اول زندگي در رأس تمام امور ديگر قرار دارد. با سالم سازي انسان مي توان به جامعه اي سالم و سرافراز دست يافت. جاي بسي شگفتي است در حاليکه ساعتها و روزها را براي فراگيري يک زبان خارجي يا دوخت نوعي لباس يا آشپزي صرف مي کنيم به فراگيري روش هايي براي چگونگي تربيت کودکاني که بايد در آينده خوشبخت و موفق باشند حتي در حد حضور در يک کلاس گل آرايي بها نمي دهيم و هنوز به شيوه هايي متوسل مي شويم که از مادر بزرگها به ما رسيده است ؟
والدين بايد، در کنار مسائل تئوريک با ابزارها و وسايل بازي و طبقه بندي آنها آشنايي پيدا کنند. نقش اسباب بازي ها در پرورش ذهني بعنوان ابزارهاي آموزشي و زيان و سودمندي آنها را براي هر يک از مقاطع سني زير 7 سال بشناسند و بدانندکه چه نوع اسباب بازي هايي براي فرزندشان مناسب است.

مهارتهاي مناسب بازي

حال مي خواهيم به مهارتهائي که کودک از طريق بازي بدست مي آورد اشاره کنيم.
کودکان کارهاي زيادي را از بزرگتر ها تقليد مي کنند اما کار هائي نيز وجود دارند که بايد به آنها آموزش داده شوند . هر يک از آنها به فعاليتهاي خاصي علاقه مندي بيشتري نشان مي دهند و به عبارت ديگر اين گونه فعاليت ها خود براي کودک مشوق خواهند بود و کودک از انجام آنها لذت خواهد برد و آمادگي بيشتري براي فرا گرفتن آنها خواهد داشت . البته تا کودک اين فعاليتها را انجام نداده است و تا وقتي که در آنها مهارت پيدا نکرده است ممکن است شما اين نکته را متوجه نشويد . کارهائي مانند حل معما ، تکميل کردن پازل ، و رقصيدن هيچ مشکلي را در دنيا حل نخواهند کرد ولي لذتي خاص دارند که شخص به آنها نياز داشته و از آنها احساس خوبي بدست خواهد آورد .

بازي با بلوک

يکي از فعاليتهاي مفيد يادگيري ويکي از آسان ترين کار هائي که مي توانيد به کودک بياموزيد ساختن با بلوک است .به خاطر ماهيت اين فعاليت حتما بايد دو سري از بلوکهاي مشابه را داشته باشيد تا وقتي که شما چيزي را مي سازيد کودک هم مانند شما با همان بلوکها شروع به ساختن و تقليد کند.شما مي خواهيد که به کودک بياموزيد که ساختار مشخصي را با بلوکها بسازد و بايد اجازه بدهيد تا کودک خود ساختار مورد نظر را بسازد البته از روي مدلي که شما ساخته ايد .در نهايت سعي بر اين است که وقتي به کودک گفته مي شود " برو با بلوکها يت بازي کن " متوجه شود و يا اينکه خود کودک به سراغ آنها رفته و ساختارهائي که شما به او ياد داده ايد را بسازد .بدين ترتيب کودک فرا خواهد گرفت که چگونه مستقلا بدون نظارت شما بازي مناسبي را انجام دهد و از طريق آن خواهد آموخت که چگونه با اشياء دور و بر خود چيزي را بسازد .
براي شروع اين تمرين شما وکودک روبروي هم برسر يک ميز مي نشينيد . بلوکها را روي ميز در دسترس کودک قرار مي دهيم .بهتر است در ابتدا تعدادبلوکها کم باشند و به تدريج تعداد آنها را زياد کنيد . اگر بر روي ميز جاي کافي براي دو سري بلوک نيست مي توانيد بر روي زمين اين کار را انجام دهيد و دقت کنيد که تمام چيزهائي را که لازم نيست و يا حواس کودک را پرت مي کنند جمع آوري کنيد .
گام اول : يک بلوک را جلوي خود گذاشته و بلوک مشابه ديگري را جلو کودک قرار دهيد . در ابتدا شما بايد ازساختارهاي ساده استفاده کنيد . براي مثال مي توانيد به عنوان اولين درس به بلوک خود دست بزنيد و به کودک هم ياد بدهيد تا به بلوک خود دست بزند . در ابتدا ممکن است کودک بخواهد به بلوک شما دست بزند ، شما بايد او را تشويق کنيد که با بلوک خودش کار کند . سپس مي توانيد برداشتن و گذاشتن بلوک را با کودک تمرين کنيد حالا بايد به کودک بياموزيد تا کار با دو بلوک را آغاز کند . تمرين بعدي قرار دادن يک بلوک بر روي بلوک ديگر است .اين کار را به آرامي به نحوي که کودک متوجه شود انجام دهيد و او را تشويق کنيد تا اين کار را از شما تقليد کند . بعد از اينکه موفق شد دو بلوک را بر روي هم بگذارد ، کار را با سه و سپس با چهار بلوک ادامه دهيد تا جائي که کودک بتواند برجي را از چند بلوک درست کند .
گام سوم : وقتي که کودک موفق شد برجي را بسازد براي شما کار آسان تر مي شود و مي توانيد به او بياموزيد تا ساختارهاي ديگري مانند پل را نيز بسازد . براي اين منظور ابتدا پلي ساده را در برابر چشمان کودک بسازيد و او را تشويق کنيد تا از شما تقليد کند . توصيه مي کنيم همراه ساختن اين اشکال از کلام نيز استفاده کنيد و فعل " اينطوري کُن " را تکرار کنيد تا علاوه بر شرطي شدن کودک براي ساختن ، توجه کودک را نيز به تمرين جلب کنيد . وقتي که مطمئن شديد که کودک بخوبي مي تواند هر حرکت شما را براي ساختن تقليد کند ، مي توانيد شئ مورد نظر خود را سريع بسازيد تا کودک با ساختار ساخته شده مواجه شود و سعي کند از روي اشکالي که مي بيند با کمک تخيل و توجه آنها را بسازد . وقتي که مشاهده کرديد کودک مي تواند يک پل بسازد ، از او بخواهيد که يک برج هم در کنار پل بسازد . با پيشرفت کودک مي توانيد چيزهاي ديگري مانند خانه را نيز با او کار کنيد و در هر مورد جديد از کودک بخواهيد موارد قبل را نيز در کنار ساختار جديد بسازد مثلا خانه در کنار پل و برج . شما همچنين مي توانيد پس از مدتي که کودک مهارت لازم را در ساختن با بلوک بدست آورد از او بخواهيد که از اشياء ديگر نيز استفاده کند مثلا عروسک را در خانه اي که ساخته قرار دهد ويا ماشيني را بر روي پل بگذارد .
گام چهارم : حال شما بدون راهنمائي کردن کودک و بدون هيچ دستوري ازاو مي خواهيد که چيزي را که شما ساخته ايد بسازد. وقتي که کودک توانست شئ مورد نظر را بسازد مي توانيد او را تشويق و کمک کنيد تا نام شئ ساخته شده را بيان کند مثلا با ساختن يک پل از او بخواهيد کلمه پل را تکرار کند .بدين ترتيب پس از مدتي تمرين مي توانيد از کودک بخواهيد که يک پل بسازد بدون اينکه شما چيزي را ساخته باشيد و کودک با استفاده از حافظه خود و درک اسم چيزي را که شما مي خواهيد ، آنرا برايتان بسازد .
با اين کار شما به کودک آموزش مي دهيد که با دستور کلامي شما بتواند با وسايل بازي خود بازي کرده و چيزهائي را که شما مي خواهيد بسازد.
کودک مي تواند چيزهاي بسيار زيادي را با استفاده از بلوک ها در کنار ساير اسباب بازي ها درست کند و با اين کار قوه تخيل خود را بهتر کند . در صورت موفقيت در اين آموزش شما به کودک خود کمک کرده ايد که درست بازي کردن را بياموزد .

بازي با اسباب بازي ها

يکي از اولين کارها در آموزش استفاده از اسباب بازي ها و بازي مناسب اين است که به کودک ياد بدهيد با اسباب بازي هاي ساده مانند عروسک و ماشين بازي کند .مانند مرحله بازي با بلوک در اين مرحله هم بهتر است از هر اسباب بازي دو نمونه تهيه کنيد. براي آموزش بازي با عروسک مراحل اوليه آسان مي باشند .
عروسک خود را برداريد و از کودک بخواهيد از شما تقليد کند . وقتي که کودک مانند شما عروسک را برداشت، آن را بغل کنيد و کودک را نيز تشويق کنيد تا از شما تقليد کند . تکان دادن ،نوازش کردن ، خوابانيدن ، غذا دادن ، و پوشاندن آن با پتو کارهائي هستند که کودک با همانندسازي با شما مي تواند به راحتي آنها را انجام دهدو از انجامشان لذت ببرد. در مراحل بعدي حتي مي توانيد حمام کردن ، لباس پوشاندن ، و غيره را نيز با کودک تمرين کنيد . هر چه کودک بيشتر تقليد کند بيشتر ياد خواهد گرفت که چگونه با اسباب بازي هايش درست بازي کند. مثلا ميتوانيد به کودک آموزش دهيد که يک کاميون مي تواند تند برود ، کند برود ، بار حمل کند ، بار خالي کند ، تصادف کند ، و ... .شما همچنين مي توانيد اين کارها را همراه با کلام بيان کنيد تا کودک نيز بتواند اتفاقي را که مي افتد خود بيان کند و قوه تخيل خود را افزايش دهد . هر چقدر بيشتر بتوانيد اين نوع بازي ها را افزايش بدهيد براي کودک بهتر است . به ياد داشته باشيد که از کار هاي ساده اي مانند عقب و جلو بردن ماشين شروع کنيد .

شرکت در فعاليت هاي سرگرم کننده

وقتي که شما توانستيد ايده کلي در رابطه با آموزش بازي با اسباب بازي هائي مانند ماشين ، عروسک ،و بلوک را بدست آوريد و موفق به آموزش اين بازي ها شويد ، کار ساده اي خواهد بود که کارهائي سرگرم کننده مانند ورزش و رقصيدن را به کودک بياموزيد . براي مثال مي توانيد به کودک بازي با توپ را آموزش دهيد يا اينکه در ساعتي از روز که هر دوتان حوصله داريد آهنگ مورد علاقه او را برايش بگذاريد و باهم برقصيد. بسياري از کودکان به موسيقي علاقه زيادي دارند و از ريتم خوششان مي آيد .براي اين کودکان آموزش رقصيدن مي تواند راحت باشدو اين کار مطمئتاً براي هر دوي شما نشاط آور خواهد بود .

آموزش نقاشي و نوشتن

نقاشي کردن و نوشتن مهارتهاي پيچيده اي هستند که مي توانند به خلاقيت کودک کمک کنند.نقاشي گاهي اوقات مي تواند ساعتها کودک شما را سرگرم کند.يک تکه کاغذ و چند عدد مداد رنگي يا مداد شمعي برداريدو نقاشي ساده اي بکشيد اين نقاشي مي تواند شکل ساده اي از حيوانات و اشياء باشد سپس از او بخواهيد که کار شما را تقليد کند.
به تدريج با بزرگتر کردن اندازه شکلها ,آنها پيچيده تر کنيد .سعي کنيد که از رنگهاي شاد استفاده کنيد و نام آنهارا براي فرزندتان تکرار کنيد.وقتي که کودک موفق به کشيدن نقاشي هاي ساده شد,از او بخواهيد که خانه, ماشين و چيزهاي پيچيده تري را بکشد و در صورت موفقيت حتماً او را تشويق کنيد.
در صورت سپري کردن اين مراحل کودک به مرحله اي رسيده است که مي تواند از روي مجلات ، اشياء اطراف و غيره نقاشي کند و ممکن است در صورت علاقه کودک اين کار خود به عنوان کاري تشويق کننده براي او تبديل شود . تشويق به موقع و مناسب باعث خواهد شد تا کودک در اين کار پيشرفت بهتري داشته و هم کودک و هم شما از اين کار لذت برده و سرگرمي مفيدي نيز براي اوقات بيکاري کودک فراهم شود .
روش آموزش نوشتن نيز کاملا مانند نقاشي کردن است . يک پيشنهاد خوب اين است که اسم کودک را بزرگ روي کاغذ بکشيدومثل يک نقاشي از کودک بخواهيد که آنرا تقليد کند.کودکان معمولاً علاقة خاصي به يادگيري اسم خود دارند واين ميتواند انگيزه اي براي يادگيري حروف ديگر شود.ابتدا ترسيم خطوط را با کودک کار کنيد و سپس ترسيم منحني ها و در آخر هم شروع به آموزش کپي کردن حروف بکنيد . فراموش نکنيد که در ابتدا کودک بايد بر روي خطوط شما بنويسد و سپس از روي آنها کپي کرده و در نهايت با درخواست شما و با استفاده از حافظه خود آنها را بنويسد .

بازي مستقل

تمامي روشهاي آموزش بازي که تا حالا ذکر کرديم مستلزم حضور يک بزرگسال در کنار کودک بود .شما حتما کودک خود را وقتي که تنها است ديده ايد ، اغلب حوصله اش سر رفته و يامشغول انجام کارهاي بيهوده است . پس بهتر است که به کودک ياد بدهيد تا بازي هائي را به تنهائي انجام دهد. حال چگونه به کودک بياموزيم خود را سرگرم کند ؟
بيشتر والدين كودكان نوپا آرزو مي كنند كه كودكشان بتواند تنهايي خودش را سرگرم كند. اين خواسته والدين منطقي است، چون كودك نوپا مي تواند اسباب بازي ها را بر دارد، با آن ها بازي كند، دنبال توپ بدود و كتاب ورق بزند. نوپاها آموخته اند كه مي توانند خودشان كارهايي انجام دهند و اتفاقاً اغلب هم در انجام كارها توسط خودشان پافشاري و سماجت به خرج مي دهند. با اين همه يك بچه يك ساله همچنان دوست دارد دور و بر والدينش بچرخد، ما مي توانيم به او كمك كنيم كه بياموزد چگونه خود را سرگرم كند. جين فوي، متخصص كودكان در كاروليناي شمالي مي گويد: "كودكان نوپا اصولاً نمي توانند براي مدت طولاني به تنهايي بازي كنند". طولاني ترين زماني كه مي توانيد از يك بچه يك ساله انتظار داشته باشيد به تنهايي بازي كند چيزي حدود پانزده دقيقه است، دادن چنين فرصتي به كودك كاري است كه به انجام دادنش مي ارزد، اين كار تنها به اين دليل نيست كه شما فرصت داشته باشيد شام را آماده كنيد يا اتاق را جارو و گردگيري كنيد. دكتر اسكالار متخصص رشد در مركز مطالعات رشد و يادگيري دانشگاه كاروليناي شمالي در اين باره مي گويد:"تنها بازي كردن، تقويت كننده استقلال، اعتماد به نفس، خلاقيت، و مهارت هاي زباني است. اغلب مي بينيم كه يك كودك پانزده ماهه موقعي كه تنها بازي مي كند با خود چيزهايي زمزمه مي كند، چنين بازي هايي پايه و اساس رشد مهارت هاي زباني هستند."دكتر اسكالار مي گويد:" قابليت بچه ها براي تنها بازي كردن به حال و وضعيت آن ها هم بستگي دارد، اگر بچه گرسنه، خسته يا مريض باشد كمتر به تنها بازي كردن رغبت خواهد داشت. علاوه براين شما از يك نوپاي كمي بزرگ تر هم نمي توانيد انتظار داشته باشيد كه مدت طولاني تري تنها بازي كند." دكتر فوي معتقد است: "يك كودك بيست و دوماهه كه از نظر شناختي و زباني قابليت هاي بيشتري از كودك يك ساله يا پانزده ماهه دارد تمايل روز افزوني براي كسب استقلال در خود مي بيند، بنابراين بيش از پيش دوست دارد با شكستن حد و مرزهايي كه شما وضع كرده ايد آن ها را و شما را امتحان كند و بنابراين اين نياز بيشتري به نظارت و توجه مداوم و از نزديك دارد".براي افزايش ظرفيت كودكتان در تنها بازي كردن، چهار كلمه را به خاطر بسپاريد:" علاقه،ايجاد عادت، سازماندهي، و جهت دهي".اول سعي كنيد كودكتان را به فعاليتي مشغول كنيد كه به آن واقعاً علاقه دارد، اگر از نظر شما كمي شلوغ كاري اشكالي ندارد به او اجازه دهيد اگر دوست دارد ليوان ها و قاشق ها را جابه جا كند يا لباس ها را از كشوي كمد بيرون بكشد. ژوليت كه يك پسر پانزده ماهه دارد دو كشوي پايين كابينت آشپزخانه را پر از بطري، قاشق و پيمانه هاي پلاستيكي كرده تا هنگامي كه او مشغول درست كردن شام است، پسرش با آن ها مشغول بازي شود و كاري به كار او نداشته باشد. بنابراين مي بينيم كه چه طور سرگرم كردن بچه به كار مورد علاقه اش مي تواند او را به سمت تنها بازي كردن سوق بدهد.چنان كه گفتيم دومين نكته اي كه بايد به ذهن بسپاريد "ايجاد عادت" است. وقتي كودك شما كاملاً مشغول بازي شد، به آرامي كمي دور شويد يا يك مجله به دست بگيريد. وقتي او اسباب بازي به سمت شما مي اندازد تا شما را به بازي بكشاند، به راحتي اسباب بازي را به خودش برگردانيد و جمله كوتاهي درباره بازيش بگوييد و لبخند بزنيد. طي روزها و هفته هاي بعد بتدريج و آرام آرام سعي كنيد فاصله فيزيكي و ذهني خود را از او بيشتر كنيد و بيشتر پي كار خودتان باشيد، اما هرگز كودكتان را بدون مراقبت رها نكنيد. دقت داشته باشيد در محلي كه كودك مشغول بازي است شئ يا موقعيتي وجود نداشته باشد كه امنيت و سلامت كودك را به خطر بيندازد. كودك يك ساله در كي از خطر ندارد. نكته ديگري كه در اين مورد برشمرديم " سازماندهي " فعاليت كودك بود. پر كردن اطراف كودك از اسباب بازي هاي جورواجوري كه دوست شان دارد منجر به دستپاچگي و گيج شدن او مي شود. به جاي اين كار، هر بار تنها يك اسباب بازي در اختيار او بگذاريد و به نوبت اسباب بازي ها را عوض كنيد. تري مي گويد:"من وقتي مي خواهم كتابي بخوانم يا حساب خريدهاي روزانه ام را بكنم؛ از همين روش استفاده مي كنم، كتابم را به اتاق فرزندم مي برم و آن جا اول عروسك پشمالويش را به او مي دهم، بعد از چند دقيقه توپ را و بعد از مدتي دو تا كتاب در اختيارش مي گذارم، به اين ترتيب او مرتب مشغول بازي است و با هر اسباب بازي به نوبت حسابي بازي مي كند و سرگرم مي شود، و من هم به كارم مي رسم."يك كودك يك ساله نياز به جهت دهي دارد، از اين رو وقتي احساس مي كنيد كودكتان آرام آرام علاقه اش را به بازي با يك اسباب بازي از دست مي دهد، با پرسيدن يك سؤال دوباره او را تحريك كنيد. مثلاً وقتي كودكتان مشغول بازي با بلوك هايش است، در حين اين كه مشغول كار خودتان هستيد بدون اين كه مستقيماً وارد بازي با او شويد، با او صحبت كنيد. مثلاً مي توانيد بگوييد:" عجب! تو سه تا مكعب رو روي هم گذاشتي. مي توني يكي ديگه هم بهشون اضافه كني؟"سعي كنيد برنامه تنها بازي كردن بخشي از برنامه روزانه بچه باشد. كلر لرنر، متخصص رشد كودكان در واشينگتن مي گويد:" كليد تقويت توانايي تنها بازي كردن در بچه ها اين است كه با افزايش تدريجي زمان تنها بازي كردن، او را به اين كار عادت دهيد." البته ممكن است اولين تلاش هاي شما براي وادار كردن كودك به تنها بازي كردن بيش از چند دقيقه نتيجه ندهد و كودك پس از دقايقي كوتاه داد و فرياد راه بيندازد و شما را بطلبد، در اين هنگام سعي كنيد سريع به او پاسخ ندهيد، به او فرصتي بدهيد تا خودش با مسأله كنار بيايد. يك زمان مناسب براي ايجاد عادت تنها بازي كردن، بعد از حمام يا ناهار است، اين زماني است كه كودك راضي و خشنود به نظر مي رسد. زمان هايي كه خودتان خسته هستيد براي اين كار انتخاب نكنيد. دكتر فوي مي گويد:" خستگي و تنشي كه شما در درونتان احساس مي كنيد ممكن است در رفتار كودكتان منعكس شود."در ضمن به خاطر بسپاريد كه اين فرايند هميشه با يك الگو و با يك كيفيت ثابت نخواهد بود. كودكي كه يك روز خيلي خوب خودش را به تنهايي سرگرم مي كند، روز بعد ممكن است كاملاً از اين كار امتناع كند، اما شما بايد تلاش كنيد كه فرصت هاي لازم را براي او فراهم كنيد تا تنها بازي كردن را به مرور بياموزد. پيش از اين كه شما فكرش را بكنيد خواهيد ديد كه توانسته ايد پانزده دقيقه تمام به حال خودتان باشيد و كودك كاري به شما نداشته و شادمانه خود را در دنياي بازي غرق كرده است!

آب بازي

کودکي که با آب بازي مي کند، درحال يادگيري علت و معلول گرما و سرما، جاري شدن و فرو رفتن آب در زمين است. اين کودک پس از اين که به عنوان موجودي کوچک در دنيايي بزرگ يک روز سخت را پشت سر گذاشته، با آب بازي آرامش پيدا مي کند. او لغات جديد مي آموزد، به خاصيت خيس بودن آب و جنس جباب ها فکر مي کند و شما تصور مي کنيد که او فقط مشغول خراب کاري است. آب يک وسيله ي بازي است که به طور طبيعي و دايم در خانه ها وجود دارد. بچه هاي کوچک آب بازي را دوست دارند و در مورد آن بسيار کنجکاو هستند. از آن جايي که مي توان با آب، بازي هاي متنوعي را انجام داد، علاقه مندان فراواني در سطح جهان دارد. کودکان نوپادوست دارند از طريق حواسشان بخصوص حس لمسه به کشف بپردازند. آن ها از انجام هر گونه عملي که حواس آن ها را تحريک کند لذت مي برند. آب بازي يکي از اين اعمال است. نحوه ي بازي کودکتان با آب به شما نشان مي دهد که به چه چيزي علاقه مند است.
اين کار ممکن است به سادگي تماشاي حباب هايي باشد که از لابه لاي انگشتان او خارج شده و به همراه آب به سوي ظرفشويي سرازير مي شود. بچه ها دوست دارند دست هايشان را در دستشويي هاي کوتاه بشويند و در آن ها بازي کنند. يکي از مسئولان مي گويد:" ما آينه هاي بزرگي جلوي دستشويي و ظرفشويي ها گذاشته ايم تا بچه ها بتوانند خودشان را ببينند. اشياء مختلف را در آب مي ريزيم تا کاوش کنند. وسايلي در عين حال براي آن ها توضيح مي دهيم که وقتي مثلا برگ ها خيس مي شوند چه اتفاقي مي افتد؟!"
حتي بين آب بازي و کلماتي که کودک مي گويد ارتباط وجود دارد.
در هنگام کسب تجربه عملي با کودک نوپاي خود از کلمات مناسب استفاده کنيد. آب موضوع جالبي براي اين موجودات کوچک است.